>>>ik ben van plan een element te bestellen voor 78 toeren 65 micron en een element voor oude mono singles
de keuze voor een element wordt in eerste instantie bepaald door het effectieve gewicht van de arm. Dat is zo omdat de combinatie van de arm en van het element zorgt voor een goede aftasting van de groef, en je dus niet zomaar een willekeurig element in een willekeurige arm kunt zetten. Het maakt erg veel uit of het gaat om een lichtgewicht arm, om een zware arm of om een arm die hier tussenin zit.
Tegenwoordig doet men meestal maar wat op dit gebied, en dat gaat in veel gevallen uiteraard niet goed (de "high-end" methode, je doet maar wat en kijkt vervolgens of het wel is gelukt).
De normale gang van zaken is echter dat je kiest voor een element dat in combinatie met de arm waarin het wordt gemonteerd een resonantiefrequentie vertoont die ligt tussen de 8 en 12 Hz.
Voor wat betreft de "65 micron" die je noemt, dat gaat over de naald, en niet over het element. Afhankelijk van de groefbreedte heb je een naald nodig met een bepaalde afronding.
Bij veel elementen kan je dan ook kiezen uit meerdere naaldtypes.
Wat bedoel je verder met een "warm" geluid? Een bepaald soort vervorming? Gebrek aan hoge tonen? Men stelt meestal de eis dat de naald van een element in staat is om een groef van een grammofoonplaat netjes te kunnen volgen, en werd er juist niet gestreefd naar een bepaald soort vervorming. Ik geloof dan ook niet dat er grammofoonelementen zijn ontworpen waarbij men heeft gelet op een "warm geluid".
Andere zaken waar je op kunt letten zijn de aanpassing van het element aan de gebruikte (voor)versterker (gevoeligheid en type correctie), de montage (meestal volgens de RETMA-norm), de capaciteit van de aansluitkabel en de prijs.
