Mijn allereerste grammofoonplaatje

Ik val dus buiten de boot met mijn allereerste CD single ?   Mijn eerste zelf gekochte "singeltje" was geen vinyl maar een 3 inch CD single. Eigenlijk dáárvoor nog Cassette Single vanwege de knalgele Sony Walkman. Welke Cassette Single de eerste was die ik kocht weet ik niet meer, alles is reeds jaren geleden weggegooid. Die tijd was net de overgang van vinyl naar CD. In de platenzaak kon je toen kiezen tussen een vinyl single, Single Cassette en Single CD. Waarbij de CD single de duurste optie was. Ik weet wel dat ik destijds alle 3 door elkaar gebruikte, net wat mijn budget toeliet. Ook maakte ik mijn eigen Cassette Single door gewoonweg op één kant mijn favo nummer op te nemen, vervolgens de cassette open te maken, de overtollige tape verwijderen, en dan aan de andere zijde een ander nummer van ongeveer gelijke lengte op te nemen zodat ik in mijn walkman onderweg naar school eindeloos mijn favoriete nummers kon herhalen zonder FF.

De eerste CD single weet ik nog wel. License to Kill van Gladys Knight.

Pim.

 

 

 

Eerste singletje was "No milk today, van Herman's Hermits" denk rond 1969.
Gedraaid op een Telefunken wisselaar gekocht op het Waterlooplein.
Als versterker een eenvoudige Philips B4X ??

Mijn eerste singletje ik heb ergens nog liggen in de verzameling singels
mijn moeder heeft het nog gekocht ik was 4 
en stond op mijn manier mee te zingen .
mijn moeder zette het plaatje op
toen ik 6 was kreeg ik de radio Tonfunk tonkristall en Garrard RC120 MKII
de radio heb ik nu weer en moet nagekeken worden vergrendeling toetsen
het spul was van mijn ouders geweest en bij broer op de kamer gestaan
bij aanschaf radio meubel Grundig mandello 4
dat ik zelf een single kon kooen was Donna Summer in 1974 lady of the night
   

grt René

Leuk item.
En inderdaad: geniet van het leven, tegenslagen liggen op de loer als je ouder wordt. 
Dierbaren ontvallen je, maar soms komen ze er ook weer bij. 

Cliff Richard:
The Day I met Mary, 1968. 
Ik was toen 11. 
De foto toont wat er nog over is uit die tijd. 
Ik kreeg ook wat plaatjes van mijn ouders en
eveneens de koffergrammofoon op mijn kamer,
na vijf jaar dienst in de woonkamer. 
De items op de tafel zouden van grote invloed zijn 
op de voorkeuren en keuzes in mijn leven. 
Maar dat wist ik toen nog niet. 

Uiteindelijk bleek singeltjes niets voor mij, ik vond het 
zonde van het geld en toen ik mijn bijbaantje had vanaf
mijn 16e bij Simon de Wit kocht ik alleen nog LP's. 
Rond de eeuwwisseling begon ik pas tweedehands 
singels te kopen voor de jukebox. Die heb ik al lang niet
meer, maar de singeltjes (allen uit de jaren vijftig) worden
nog geregeld gedraaid. 
Overigens ook nooit iets van de Beatles   (of de R.S.) 
gekocht maar op een gegeven moment kocht ik 
Please Please Me als een symbolische grens dat ik zoveel
mogelijk onder die release datum ervan zou blijven bij aankoop
van platen in deze eeuw, toen ik een nieuwe collectie ging
opbouwen (voornamelijk mono platen dus).
1 januari 1963 was en is dus de tijdgrens. 

 

The Day I Met Mary.

The Scorpions - Hello josephine
Al jaren vaste klant in mijn jukebox.

 

Tijdens opruimen van de zolder vond ik mijn platenkoffertje terug waar ik in de zestiger jaren mijn singeltjes bewaarde.  Best wel weer leuk het weer terug te zien.   De Beatles en de Stones waren rijk vertegenwoordigd en ook mijn allereerste zelf gekochte plaatje dat ik van mijn zakgeld heb gekocht vond ik weer terug: Sacré Charlemagne van France Gall.   

Ooit lang geleden gekocht bij Radio Pracht, destijds een begrip op radio- en TV- en platengebied in Amersfoort,  ik meen dat een singeltje toen 3,95 gulden kostte.....  Nu lach je er om maar toen was het een hele aanslag op je zakgeld....   

 
 

Maar de tijd is daarna zo snel voorbij gegaan en de 17-jarige France Gall van toen is er ook niet meer.   Geniet daarom van het leven.      
En misschien hebben meer forumgebruikers een herinnering aan hun eerste zelf gekochte grammofoonplaatje.  Ik ben benieuwd  ..