Favorieten!

Dank voor je bijdrage, Peter.

De TivoliCD heb ik tien jaar geleden -als een van eerste in het buizenradiokringetje-
gekocht juist ook om zijn vormgeving. Die Tivoli design serie (bestaat bijna niet meer) is
het laatste wat Henry Kloss heeft ontworpen, geheel gebaseerd op zijn ontwerpen uit
begin jaren zestig, waar hij toen al naar compactheid zocht in audio apparatuur.
De TivoliCD is niet anders. Om de compactheid te bereiken zit de trafo bij de stekker
en niet in het apparaat. Als platen-happertje is hij ook handig.
Het ging er mij om gewoon een goede cd speler bij de Hi-Q set (indertijd ook de mono
hifi spullen) die qua uiterlijk ook niet te opvallend was en door zijn houten kastje enigszins
bijpassend bij historisch materiaal. Goed design kan ook onopvallend zijn.
Ik heb hem 'gewoon' bij een goede hifi winkel gekocht (die helaas niet meer bestaat)
waar er enkele in verschillende uitvoeringen getoond werden. Want dat is de clou: je
kan uitzoeken welke uitvoering het beste voor jou was. Ook de displays waren verschillend
en ik zag meteen dat de één een betere uitvoering was dan de ander. Qua helderheid en
duidelijkheid, zowel overdag als des avonds. Gewoon slim genoeg zijn om de juiste keuze in
een goede winkel te maken lijkt mij. Als de display niet bevalt heeft men gewoon de verkeerde
uitvoering gekocht.
De afstandbediening is inderdaad eenvoudig, maar dat is ook het concept van Tivoli geweest.
Je HOEFT het NIET te kopen als iets je niet aanstaat. Doordat de cd speler volume heeft op
de afstandbediening zijn de altijd bediscussieerde weerstandjes niet nodig, hij kan gewoon
eenvoudig mono aangesloten worden als een van de weinige cd spelers. Immers , in het
Tivoli systeem kon hij ook in mono zijn werk doen. Ik heb daar indertijd ook de importeur over
benaderd en de vraag zelfs herhaald in de hifi winkel van Concerto in de Utrechtse Straat te
Amsterdam. Je gaat immers niet over één nacht ijs bij een juiste keuze.
Was hij te duur? Wellicht, maar dat was bijvoorbeeld B&O ook, waar hele volksstammen
toch ook plezier aan beleefd hebben en nog hebben. Voor MIJ wogen de voordelen van het
gebruik en ook het design en de opstelling mee waardoor ik de aankoop toen acceptabel vond.
Gelukkig koop ik nooit iets omdat een ander het heeft gekocht. Nooit gedaan.
En na bijna tien jaar heb ik nog steeds veel plezier met deze cd speler.
Hij klinkt uitstekend in samenwerking met de BX653A/19.
Er zijn beslist betere cd spelers, en ik ga andermans spullen niet afkraken, maar er is er niet één
compact genoeg -voor MIJ- om op gepaste wijze naast een jaren vijftig buizenradio te staan
en daarbij in alles ook nog prima te functioneren.

En altijd héél veel genieten van mijn favoriete muziek, want dáár gaat het óók om!
Op welke wijze je er ook naar luisterde en luistert.

Is het NIET opgevallen dat van
OP alles . dat is dus niet zo
er is ook wel goeds ..
maar met mijn spullen ben is radicaal
3x niks weg er mee dan
huub

Ik ben het helemaal met het bovenstaande eens.
Alles wat niet in het straatje van Huub past wordt meteen op een manier afgekraakt die niet leuk is voor anderen. Zie zijn commentaar op de Tivoli CD speler in de draad over mijn allereerste CD-speler.

Het is allemaal “drie keer niks” en alleen zijn spullen deugen lijkt het wel.
In plaats van “het is drie keer niks” of krachtiger termen kun je ook zeggen “het is mijn ding niet” prima.

Ik laat het hier even bij.

Groeten,
Peter

Hou je een beetje in Huub.
Ik heb niet gezegd dat Andermans Veren een slecht programma is.
Het is me alleen te druk op de zondag ochtend omdat het uitsluitend
Nederlandstalig is, cabaret, goede Nederlandse liederen enzovoorts
uit verleden en heden. Van der Veer is daarin een prima historicus.
Het programma is zeker te waarderen omdat het zich uitsluitend met
Nederlandstalig repertoire bezighoudt daar waar andere zenders er
nagenoeg geen aandacht aan besteden. Zeker als het op cabaret aankomt.
Maar voor een relaxte koffie-ochtend op de zondag lees ik de krant of
een boek (ik ben nu met het dikke boek over Blue Note bezig, erg interessant)
en dan is juist helaas die Nederlandse taal -je gaat toch luisteren- enigszins
storend.
Het programma van Jacques Klöters (die ken ik dan weer) is geheel anders
en draait fraaie muziek van alle tijden (tegen de regels in van Radio 5 ook
van vóór 1960) waar zowel met plezier naar geluisterd kan worden mèt en
zonder boek.
Je kan je ook een beetje inhouden in plaats van de favoriete muziek van een
ander op onbeschaafde wijze als "rotkabaal" af te kraken.
Ieder zijn smaak en als die van mij jou niet bevalt onthoud je dan van
onfatsoenlijk commentaar. We weten het inmiddels wel wat jij vindt.
Ga lekker plaatjes draaien in plaats van overal en altijd negatief commentaar
op alles -waar een ander wel plezier aan beleeft- te geven.
Quincy Jones is een uitstekende muzikant en arrangeur, o.a. de samenwerking
met Frank Sinatra.



Aha, je commentaar snel aangepast.

Ja kick vd veer ken ik persoonlijk wel
heb een prof dual voor hem gemaakt
heb ik al gezegt dat ik niet van die kabaal schreeuwers hou
ik luister nu meer zondags naar radio NH Cor .alowel hij ook van bvb
JAMES Last houd Circus orkest ..
maar soms is er wel wat bij ook .
huub

Julie London is natuurlijk een ideale stem op de zondagmorgen,
zo in de 'pauze' van het fraaie radioprogramma "De Sandwich" van Jacques Klöters.
Andermans Veren vind ik wat te lawaaierig en afleidend voor deze ochtend dat
men nog enige rust wilt hebben bij de koffie. Eerder een prima programma in de middag.
Altijd erg blij geweest met mijn TivoliCD naar een fraaie compacte ontwerp van
Henry Kloss. Het design concept stamt al uit 1960.





Uiteraard worden LP's van haar ook geregeld gedraaid zoals onder andere deze.