Gepaste nostalgie,

Ja, zo begon het, één instrument voor een grote trechter.
Of één zanger of zangeres.
Ook zijn er nog veel grotere trechters gemaakt en dan konden er
meerdere instrumenten opgenomen worden.
Men had daarvoor speciale violen voor ontwikkeld. Stroh violen.
Dat waren violen waar een trechter op zat, die als een soort van
megafoon werkten, zo dat het geluid heel gericht en hard in de
grote opname hoorn kwam.
Dat was nog uit de tijd dat er nog geen versterkers met buizen waren.
In het boek van Leonard de Vries staan afbeeldingen hier van.
Cees.

Leuk plaatje, met de viool voor de opname trechter.

Opname van Boris Lensky, Hongaars vioolvirtuoos (1884-1972). Lensky had ook een Viool-Instituut in Amsterdam, waar hij vioolles gaf aan kinderen. Hij woonde met zijn familie in de Gijsbrecht van Aemstelstraat in Amsterdam en ligt begraven op begraafplaats Zorgvlied.

Leuk dat je dit stukje historie geplaatst hebt! Boris Lensky, geboren als Jonas Chits, was mijn opa. Hij was geen Hongaar echter, maar een Joodse Nederlander, geboren in Haarlem! Tijdens de oorlog zat hij ondergedoken in Utrecht. Na de oorlog woonde hij met zijn 2e vrouw, mijn oma, eerst aan de Keizersgracht en later in de Valeruisstraat in Amsterdam.

Bron Youtube