Time Out en zo.

In verband met de plaat van Doris Day kwam ik twee
opmerkelijke berichten tegen:

21/11/'04 Media & Cultuur De Amerikaanse platenproducer en liedjesschrijver Terry Melcher, die met onder anderen de Beach Boys, de Byrds en Ry Cooder werkte, is vrijdag op 62-jarige leeftijd overleden aan huidkanker.
Aan het begin van de jaren '60 vormde Melcher, die de zoon was van filmster Doris Day, een duo met de latere Beach Boy Bruce Johnston. In 1964 hadden de twee als de Rip Chords in de VS een hit met Hey, Little Cobra. Melcher was een van de schrijvers van het Beach Boys-nummer Kokomo. Halverwege de jaren '60 werd hij producer bij platenmaatschappij Columbia. In die hoedanigheid had hij grote invloed op het geluid van de Byrds, waarvoor hij hits als Mr. Tambourine Man en Turn, Turn, Turn produceerde. Hij werkte ook met Paul Revere and the Raiders, Gram Parsons en The Mamas and the Papas. Tussen 1968 en 1972 was hij de producent van de comedyserie die zijn moeder had bij de televisiezender CBS, The Doris Day Show.
Nadat in 1969 de actrice Sharon Tate en haar vrienden in een huis in Los Angeles waren vermoord door de bende van Charles Manson deden er speculaties de ronde dat Melcher het eigenlijke doelwit van Manson was geweest. Melcher had eerder in het huis waar Tate werd vermoord gewoond en zou Manson een platencontract hebben geweigerd. De politie wees de speculaties van de hand.

en


Bejaarde Doris Day nieuw in Britse top 10
Laatste update: 11 september 2011 21:01 info
AMSTERDAM – Zangeres en actrice Doris Day is op 87-jarige leeftijd de oudste artiest ooit die in de Britse albumlijst de top 10 behaalt met een gloednieuwe plaat. Haar album My Heart komt deze week nieuw binnen op nummer 9 in de Album Top 100.

Dat meldt de BBC, op basis van gegevens van The Official Chart Company.

My Heart is het eerste album met nieuw werk van de zangeres sinds The Love Album uit 1994, dat eigenlijk al in 1967 opgenomen was. Tussen 1949 en 1965 bracht Day vrijwel ieder jaar één of meerdere albums uit, meestal met liedjes uit films.

Alle nummers op My Heart zijn geproduceerd door Days zoon Terry Melcher, die in 2004 overleed. Sommige nummers liggen al sinds de jaren tachtig op de planken, maar zijn voor Melchers dood nog opgepoetst en bewerkt. Behalve enkele ‘nieuwe’ liedjes, bevat My Heart covers van onder meer The Beach Boys en Barbra Streisand.

Compilatiealbum

Een groot deel van de nummers op My Heart bestaat echter uit nummers die Doris Day in het verleden al eens opnam. Omdat deze liedjes in een nieuw jasje zijn gestoken, telt My Heart dus niet als een compilatiealbum, maar als een plaat met nieuw werk.

De oudste nog levende artiest ooit die de Britse Album Top 100 haalde, was Vera Lynn. In augustus 2009 kwam haar compilatiealbum We’ll Meet Again – The Very Best Of Vera Lynn op de eerste plek terecht. De laatste opnames van Vera Lynn dateren uit 1984. In 2009 zei ze dat ze geen plannen had om ooit nog een plaat met nieuwe werk te maken.


Toch wel grappig, dat laatste.
bron: NU.NL

Mijn vandaag verworven Philips Minigroove LP is uit 1958.
Een jaar later (en verder) verscheen dezelfde LP zonder de
naam Minigroove en dit is de versie die we meestal zien of vinden.
Beide hebben hetzelfde nummer BBL 7297.
(foto's van het internet)
Eind jaren vijftig begon Philips al van de term Minigroove af te
stappen, hoewel er nog Minigroove LP's zijn uit begin jaren zestig.
De overgang wordt vooral gekenmerkt doordat de term Minigroove nog
wel op het etiket van de plaat stond, maar niet meer op de hoes.
Minigroove platen zijn altijd mono platen.








:thumbsup:

Hallo René.

Ik denk dat de LP uit de tweede helft van de jaren 60 is.
CBS bracht toen wel meer platen uit in een stevige plastic
hoes met een dubbelgevouwen papieren hoes en binnenhoes.
Daar zijn ze rond 1970 weer van af gestapt.
(de oorspronkelijke versie van mij zit ter bescherming in een
plastic hoes, maar is een kenmerkende Amerikaanse kartonnen hoes,
de plaat is ook een Amerikaanse persing, dus helemaal origineel).
De nieuwere LP is een stevige 150 gram versie.
Die kan ik nu mooi draaien en de oude ter bescherming bewaren.
De originele EP heb ik ook nog en tot slot ook nog de CD er van...




:thumbsup:

Hoi René

Kun je even een foto van de LP van Dave brubeck Time out plaatsen
even voor het etiket vermoedelijk is dit de originele Mono Versie
Ik heb ook een Mono versie van deze LP die ook een aantal keer in stereo is uitgebracht
zelfs op CBS label.
De Mono versie is zwaarder van Kwaliteitstereo werd dunner uitgebracht
verder leuke platen die je heb aangeschaft.

Grt René Daemen

Gisteren een kringloop en vandaag een vlooienmarkt
(ijsbaan in Haarlem).
Twee lp's en wat 25cm lp's, vooral ook Minigroove.
De lp van Doris is ook nog een Minigroove.
En dan Time Out, een fraaie persing (stevige plaat ook)
uit latere decennia na de eerste uitgave, die ik uiteraard
ook heb. Een basisplaat in elke jazz collectie. Grappig is het
verschil in de hoezen te zien. Bij de oorspronkelijke gaat het
om alle composities van het quartet, Take Five was nog geen hit.
Bij de tweede plaat neemt dit stuk een prominente plaats in,
omdat het inmiddels de grootste hit van de vier mannen was.
Geen idee van wanneer de tweede plaat is. Duidelijk wel bedoeld
als een kwaliteitsuitgave. Maar nergens staat vermeld of het een
mono of stereo uitgave is. De oorspronkelijke uitgave is mono,
maar de lp verscheen begin jaren zestig al snel in stereo.

De Capitol is ook opmerkelijk: pianoconcert van Shostakovitch.
Deze componist was in de jaren vijftig en zestig nauwelijks
bekend in Europa. Zijn composities werden ook de Sovjet Unie
uit gesmokkeld omdat de grenzen daarvan nu eenmaal potdicht zaten.
Het regime van Stalin is ook goed te horen in veel van de
composities van de componist.
Het Pianoconcert is echter opvallend 'komisch'.
Er zou ook nog een tweede pianoconcert van Shostakovitch komen.
Mogelijk was die nog niet bekend bij het verschijnen van deze plaat.






:thumbsup: