leuke foto's

Twee aardige advertenties.

Klein mijlpaaltje voor deze topic.....

Leuk verhaal Huub. Dat wist ik niet van je.
Op deze manier werken zal tegenwoordig niet meer mogen van de Arbeidsinspectie. En terecht!
Veiligheid boven alles is het nu.

Ja velen radio,s en meer van dat soortigen spullen zijn zgz op de LAT
gekocht met drie termijnen geen op gels zgz renten dat was nog kontant
op de lat dat ging met af schrijf kaarten met hand tekening en datum
wij bezitten nu veel van dat zo gekochten spullen dus
wees er maar zuinig op .

Max ik heb nog een aantal jaren op de linoleum gewerkt
in de heeel jongen jaren de kratten timmeren voor het zijl omrol
het was zo met de spijker een tikje aanzet en de twede gelijk er totaal in
anders duurde het telang .. het gebeuren ook nog wel eens zo dat met in de haast
wel eens in het klos gat zat met de finger .. en het gebeuren niet zo veel gelukkig
dat men een spijker door dat gat sloeg resultaat finger vast
er zat op de krat een klos met drie gaten voor de wikkel machiene grip
dan moet de lat weer los getrokken worden met de klauw hamer
ik kan je zeggen dat was allen maal niet zo prettig .. nou ja dan maar de pleister er op
en werken maar niet zeuren .. tja ik heb in mijn leven niet met kippenveren gewerkt
veel zwaar werk in mij leven

huub

NGG schreef : Bijpassend interieur dus.
Was in 1949 daarom behoorlijk gedateerd.
Maar wie had er toen geld om zijn gehele huis opnieuw in te richten? Incl. radio.

Dat deed men dan ook niet rond 1950, vandaar nog de vooroorlogse inrichting.
Opmerkelijk dus eigenlijk dat die radio de oorlog heeft overleefd.

De oudere generaties leefde nog met de instelling dat een interieur overging naar de nieuwe generatie
zoals dat voor de oorlog gebruikelijk was. De jongere generatie nam de meubels over van de oudere
generatie en daar werd het op gekocht. De eerste helft van de jaren vijftig leefde men nog
hoofdzakelijk volgens dat principe.
Jongeren hadden nog niet zoveel te vertellen en verveelden zich (leest De Avonden).
Daarnaast was er weinig geld omdat vadertje Drees de salariëring van arbeiders kunstmatig laag liet.
Er moest hard gewerkt worden voor een laag loon in de wederopbouw. Noviteiten als de vinylplaat
werd als overbodig en geldverslindend beschouwd: een lp kostte een weekloon van Jan Modaal, om
nog maar te zwijgen dat men een elektrische grammofoon moest kopen, ook al zo een noviteit voor
velen. Met pagina grote advertenties maakte Philips duidelijk (velen hadden nog geen benul) dat
deze achterop de radio aangesloten kon worden.
Na ongeveer 1955 werd dat allemaal anders. De economie ging met sprongen omhoog, de
begrenzing van salaris opgeheven en in 1956 kwam zelfs de AOW. Jonge mensen hadden ineens
wat te besteden en kochten nieuwe spullen voor zichzelf, niet meer met de instelling dat het ook
gekocht werd voor een komende generatie. Integendeel, dankzij de nieuwe uit Amerika
overgewaaide trend kon men zich nieuwe spullen veroorloven: het kopen op krediet. En als het
na een aantal jaren verveelde, kocht met nieuwe spullen: de consumptieve commercie was geboren
(ook belangrijk: in 1956 werd de wet 'handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw' afgeschaft).
De meeste ouderen deden daar nog niet aan mee, die hadden nog de instelling: eerst sparen en dan
pas kopen.
Heel wat nieuwe radio's werden op krediet gekocht (ze waren ook meerdere maandsalarissen
duur om aan te schaffen, onmiddellijk betalen was vaak niet eens mogelijk) en met een maandelijkse
termijn afbetaald. Daarvoor ging men elke maand persoonlijk naar de winkel om een termijn te betalen
en werd het door de winkelier keurig in boeken bijgehouden.
Niet voor niets dat op de foto's behoorlijk oude modellen radio's stonden: de interieurs waren nog
van de generatie die spullen voor het leven kochten, dat gold ook voor de radio. Dat principe gooide
jongere generaties overboord: om de paar jaar kocht men een nieuw model. De industrie speelde
daar steeds meer en gretig op in.
De jaren vijftig bestaat dan eigenlijk als geheel ook niet: je had de periode 1845-1955: zuinigheid met
vlijt, feitelijk conservatief; en de periode 1955-1965: consumptief gedrag door de jonge generaties
en het zich afzetten tegen het conservatisme van de ouder generaties.
Men heeft het vaak over de (culturele) revolutie van de jaren zestig, maar feitelijk begonnen die al
in de loop van de jaren vijftig. Juist in deze tijd (vaak omschreven als kleinburgerlijk, truttig enz.
"toen was geluk heel gewoon") is er cultureel ontzaggelijk veel veranderd, vooral ook omdat die
veranderingen geaccepteerd werden als normaal (voor velen en vooral de jongere generaties).
Het gebruik van elektriciteit was niet meer alleen een noodzakelijk kwaad (één peertje boven de
eettafel) maar werd een ongekende luxe voor het gebruik van talloze apparaten in huis om het
leven te vergemakkelijken en te veraangenamen.



AOW: de truc van 65 jaar was toen bedacht omdat velen die leeftijd toentertijd niet eens haalden.

bronnen o.a.: Het Interieur van Herrijzend Nederland, Honderd Jaar Wonen in Nederland,
Gouden Jaren van Annegreet van Bergen, Het Grote Jaren Vijftig Boek, enzovoorts.

Uit "Goed Wonen" 1959.
Speciaal voor Huub uit Krommenie