AG9004 nagekeken.

Van Henk kreeg ik nog de volgende rapportage.


"Ruis AG9004 MD versterker van René:

Recent de AG9004 van René nagezien, de klacht was ruis. Het geluk wilde dat ook de AG9004 van Niels even terug was voor wat nazorg. Er was een brom hoorbaar. De brom is ondertussen opgelost, hier lag een voedingsweerstand te dicht of op een ingangsbus.

Doordat beide versterkers aanwezig waren kon ik ook beide vergelijken. De eindversterker van Niels was ook aanwezig. Deze is als eindversterker gebruikt. Deze versterker is uit de HF serie van Philips en laagohmig.

Eerst maar eens die van Niels aangesloten en met open ingang geluisterd. Volume maximaal, hoge tonen maximaal en de lage tonen minimaal. Ook in de versterker van Niels was ruis te horen. bij 50% volume niets.

René zijn exemplaar op dezelfde wijze aangesloten en beluisterd. Duidelijk veel meer ruis. Op gehoor zou ik zeggen 3 á 4 x zoveel ruis als in Niels.

Hierna beide versterkers met open ingang aan de scoop gehad. Geen ruis te meten direct op de ingang. ook niet met een 100Hz signaal van 5mV op de ingang. Hierna de ruis gemeten volgens het schema. De eerste ruis trad direct al op in de potmeter R1 en de 680k weerstand R10 en R13.

De potmeter vervangen alsmede R10 en R13. (metaalfilm) Dit gaf verbetering. De gehele VV is erg gevoelig. Vervanging van alle weertanden in de signaalgang rond de EF86 verbeterde het geheel nog eens behoorlijk. Het begon nu aardig in de richting van Niels zijn AG9004 te komen.

Ik heb hierna de gehele versterker nog nagelopen met de scoop op zoek naar ruis toename op het signaal. Ondanks dat het ingangssignaal versterkt werd, bleef het ruisniveau redelijk gelijk. Een tweetal condensatoren in het klankregelcircuit bleken toch wel nog wat verschil te maken. Deze vervangen door nieuwe exemplaren. Hierna was het ruisniveau van beide versterkers gelijk. Met een kunststof tangetje ook de componenten rond de MD trap dusdanig op de juiste plek gebogen dat de hoorbare ruis het gunstig was.

Ik heb foto's genomen van de scoop beelden, het signaal en de ruis, op 2 ingangen. foto's zijn niet duidelijk en worden op mijn website geplaatst als ik dit verder uitgewerkt heb".

:thumbsup:

Die soldeerveertjes werden o.a. door Philips, Erres enz., gebruikt om componenten netjes onderling te verbinden. Zag er niet alleen netjes uit, maar was ook bijzonder stevig. En, ook niet onbelangrijk, nam minder tijd in beslag dan een oogje maken in de draden (was Philips later wel weer ging doen).
Erres beveelde zelfs aan om soldeerveertjes te gebruiken bij het vervangen van componenten die op print waren gemonteerd (omdat je er aan de andere kant niet bij kon).
Dat velen de oude draden van de componenten lieten zitten was omdat die lastig te verwijderen waren, maar ook omdat sommige lassen zo smerig waren dat er niet meer aan te solderen viel.
Als een door mij te reviseren (jukebox)versterker in en in smerig is wordt hij eerst schoongespoten, daarna grondig gedroogd en dan worden componenten vervangen. Je staat er versteld van hoe mooi zo'n versterker er na een schoonmaakbeurt uit ziet. Het solderen gaat dan als vanzelf.
Het enige bezwaar tegen het loswrikken van oude componenten bij vooral versterkers is dat lippen van buisvoeten afbreken. Daarom knip ik nu de oude component zo dicht mogelijk bij de las af en soldeer de nieuwe opnieuw. Zodra er echter meer dan één component aan een lip zit maak ik ze wel los.

Groeten,
Peter

Toch een vraag van een niet-soldeerder,
maar wel een bewonderaar:
waarom maakt men soms van die mooie 'veertjes'
om het één en ander aan elkaar te koppelen?
Ik zag het Henk ook zo netjes doen bij de revisie
van mijn scheidingsfilter indertijd.

:thumbsup:

Sommige sites 'adviseren' het afknippen en hergebruik van draden zoals op de foto. Is niet waard om vakman genoemd te worden! De nieuwe komponent hoort in de originele soldeerklemmen te zitten. Alleen al uit zelfrespekt.

Zoals op de foto van Henk tref ik regelmatig "revisies" aan, vooral in Jukebox versterkers.
Bij praktisch alle Jukebox versterkers moet het voedingsgedeelte grondig gereviseerd worden.
Als je ziet hoe sommigen dat gedaan hebben dan springen de tranen in je ogen. Grote elco's vrijdragend gemonteerd op de oude afgeknipte uiteinden van de oude elco's enz. Kapot getrokken printplaten en meer van die ellende.
Mijn eerste BX642a was ook gedaan door het gebruik van printcondensatoren. Zag er niet uit. Een weerstand van 1/2 W. verbrand? Dan zet je er toch een 5 watter in, weet je zeker dat die heel blijft. Ja dat wel, maar het is beter de oorzaak van de te grote stroom op de sporen. De oude heeft het toch tientallen jaren uitgehouden.
Zo kan ik nog wel doorgaan. Jammer dat ik er nooit foto's van heb gemaakt, het zou een heel archief geweest zijn.

Toch gaat dat alles niet in een keer. Je begint ermee en zo heb je in de loop der tijd de ervaring opgedaan om het goed en ook netjes te doen. Jarenlang waren bepaalde onderdelen als draadsteunen slecht of niet (meer) verkrijgbaar. Nu wel gelukkig en er zijn ook bedrijven die het voor redelijke prijs in voorraad hebben.

Henk en ik werken inderdaad verschillend, kijk maar naar de AG9004 van René en Niels. Daar is niets verkeerds aan(dat heeft ook niemand gezegd!). Ik denk dat iedereen het op zijn eigen manier doet.

Groeten,
Peter

Ik wil best wel even reageren. Elke techneut ontwikkeld een eigen werkwijze voor reparatie en\of restauratie. De oplossing hangt vaak nauw samen met de onderdelen doe voorhanden zijnof gebruikt moeten worden. De manier waarop peter werkt spreekt mij erg aan. We leren van elkaar en delen oplossingen.

Ik krijg ook wel eens een reeds gereviseerd object op tafel. Is het net niet afgemaakt, kleine ergelijke dingen die lastig zijn en dan blijven liggen. Ik heb een foto bijgeplaatst van een revisie van een radio die door een andere is uitgevoerd en electronische werkt het. Maar de enige reden die ik kan bedenken van het gebruik van de componenten op de foto is, ze zijn goedkoop. De printcondensatoren zijn alle op de oude draadeindjes uitgevoerd. Dat vind ik dus helemaal niks.