De televisie: trouwe vriend of tyrannieke vijand?

Als ik zie wat  ik binnen krijg aan televisie staan de meeste echt slecht afgesteld
contast 100%
backlight open
geen wonder dat ze zo snel slijten
Contrast zet ik onder de helft
kleur 29/30
helderheid op de helft
backlight in het midden
veoeget bij philips k12 k35/40 sleet heel snel de beeldbuis zelfs met een jaar
presteerde men het leeg te kijken contrast open doet al zeer aan je ogen
kleuren te fel.
verwacht van een bezorger niks die staat met draaiende motor voor je deur
pakt nog wel je tv uit en zet automatisch zoeken
kijk meneer hij speelt
dit al meegemaakt toen ik breedbeeld kocht bij shit's
de meeste demken het is goed durven aan niks te draaien
ik zat al meteen in het menu om in te stellen naar natuurlijk
kanalen ook goed zetten kabelaar had alles door elkaar dus handmatig 
gelukkig kon je deze van Mhz naar kanalen over zetten en intypen dus zat er zo in.
het thuis installeren stelt niets voor als een monteur het deed uitpakken aanzetten en wegwezen stonden nog 50 klanten te wachten.
bij speciaalzwken was het wel beter geregeld daar kwam iemand inregelen of de verkoper kwam in de avond langs als hetbtoestel geleverd was.
maar kun je niet verwachten van Mediamarkt Coolblue enz
dan kun je nog beter een buizen tv hebbe k7 met warme kleuren

Ik vraag me af of de huidige platte toestellen wel zo makkelijk zijn.
Ja, als je het hele programma begrijpt wat in het toestel zit en je met
de afstandbediening moet instellen. Er zitten vaak zoveel mogelijkheden
op dat men door de bomen het bos niet meer ziet. Veel mensen snappen
er geen jotta van. De fabrieksinstelling is zelden tot nooit de juiste in de
woonkamer. De fabrieksinstelling is de verkoopinstelling om hem op
zijn voordeligst te tonen in de winkel. Thuis is het een ander verhaal.
Als ik met de hond des avonds door de wijk wandel, zie ik dat de meeste
flatscreens slecht staan afgesteld, mogelijk gewoon de fabrieksinstelling.
Als men naar voetballen kijkt, zie ik in de meeste gevallen een onnatuurlijk
gifgroen grasveld (nee, geen kunstgras....).
Het is verbazend hoeveel mensen er van uitgaan dat bij aankomst van
een nieuw toestel men er van uitgaat dat 'hij meteen in de juiste instellingen
staat'. Even een uurtje er rustig de tijd voor nemen is er vaak niet bij.
Voordeel is alleen dat, eenmaal goed ingesteld, moderne toestellen ook
goed ingesteld blijven.

Ik denk dat ze dat ik het boekje bedoelden. Het boekje is uit 1962, maar
de tekst is toch vooral óók nog gebaseerd op de jaren vijftig. De kwaliteit
van de uitzendingen kon ook zeer verschillend zijn en door 'atmosferische
storingen' kon het zelfs belabberd zijn. De kwaliteit van uitzenden was 
beslist niet constant, wat we ons tegenwoordig nog nauwelijks kunnen
voorstellen, zo volmaakt als het de laatste decennia -en zeker tegenwoordig-  
is. 
Die van mij staat permanent op de dvd speler en de films zijn natuurlijk
digitaal gerestaureerd en van extreem hoge kwaliteit voor een dergelijke
televisie uit 1957. Het aangeboden beeld is vele malen beter dan het ooit
is geweest toen hij nieuw in de jaren vijftig was.
Je ziet dan weer wel de historische kwaliteit van film. Zo heb ik een box
met 20 dvd's van Stan Laurel en Oliver Hardy. Filmopnames van de jaren
twintig tot zeg twintig jaar later. De oudste opnames zijn nog solo opnames
van de heren, voor ze gingen samenwerken. Tja...... maar toch leuk om te zien.
De latere films (de 'talkies') zijn van aanzienlijk betere kwaliteit omdat ook
hier uiteraard de verbetering van de techniek voortschreed. Vooral de
belichting op verschillende locaties bleef lang een probleem. Het verschil
tussen de scenes kan dan groot zijn. Uiteindelijk moest men ook nog leren
hoe de nuances en verschillen in grijstinten voor de zwart-wit opnames te
verkrijgen was. een grasveldje kon bij wijze van spreken pimpelpaars gemaakt
worden om er een beter contrast in te krijgen. Kleding had vaak onwerkelijke
kleuren voor dit doel. Ook de belichting was toen een lang leerproces. 

De 17TX180U mag dan een oud beestje zijn, hij registreert de oude beelden
toch feilloos. Uiteraard moet je op redelijke afstand kijken. Anders kan je de
lijnen tellen. Latere oude films die gerestaureerd zijn, zijn werkelijk haarscherp
en feitelijk "veel te goed" voor het oude beestje.

Zo af en toe een dergelijke tv gebruiken vind ik echt heel vermakelijk en best
wel verrassend. Feitelijk verrassender dan een radio uit dezelfde tijd. 
Het beeld is immers naar onze huideige ervaringen behoorlijk vervreemdend 
en zeer historisch te noemen. 

 

Een oud collega van mij had een breedbeeld van philips zo'n grijzebak
ik was daar op visite stevige rokers de ene peuk werd met de andere aangemaakt.
je hing in de walm.
ja ik moet morgen een andere tv hebben ik zeg ojaa zo oud is ie niet
jamaar beeld donker krijg hem niet goed.
ik zeg tegen zijn vrouw wen theedoek en een fles amonia
de helf van de beeldbuis schoongemaakt thee doek bruin van de nivotine
Dus tv aan Oo deze ene kant heeft mooi beeld
zeg ja dat heb je als je rookt.
snel de andere kant gedaan en de kast afgenomen maar wven verdunt amonia.
later toch gestopt met roken.
 

Een mooi verhaal. En het was zeer vaak bedroevend hoe slecht het toestel bij mensen was afgesteld. Te bleek, te fel, teveel contrast, enz.
Ik heb vroeger bij heel veel mensen het toestel goed afgesteld, als je er tenminste aan mocht komen. Veel mensen waren doodsbang dat hun toestel ontregeld zou worden, of nog erger, kapot zou gaan. 
Ik kreeg nog wel eens het verwijt dat ik te precies was. Maar een t.v. toestel was duur, dus waarom zou je er niet optimaal van mogen genieten. En ik was nog maar een snotneus in hun ogen, wat weet die er nou van?
Ik heb bij een oude dame de kleuren t.v, eens goed afgesteld. Toen ze later de kleinkinderen op bezoek had, vroegen ze: "Goh, Oma, hebt U een nieuwe t.v.?" "Nee hoor, ik heb bezoek gehad van een jonge man, en die heeft hem eens even goed afgesteld."
Maar meestal was men toch wel dankbaar dat het beeld goed was afgesteld. En aan een slecht beeld wen je. Ik heb mensen gekend die jaren lang naar een beeld hebben gekeken zonder contrast. Toen er een goed toestel naast werd gezet schrokken de mensen zich rot. Alle M.F. buizen en de video eindbuis waren volkomen op. 
Voor het geluid hetzelfde verhaal. Men durfde er gewoon niet aan te komen.
Ook maak je mee dat men er van uit gaat dat de handelaar hem goed heeft ingesteld. Een familielid heeft jaren lang naar een slecht beeld op zijn toen dure k.t.v. gekeken. Toen ik het zat was ben ik gewoon zo brutaal geweest het toestel goed af te stellen. De hele familie moest horen dat hij nu zo'n mooi beeld had op zijn K9. 

Toch klopt het verhaal niet helemaal. Als je eenmaal het toestel op het testbeeld goed had ingesteld, hoefde je de volgende keren hooguit kleine correcties aan te brengen en bij de latere toestellen kon elk kanaal afzonderlijk fijn afgestemd worden, zodat je niet bij elk kanaal de afstemming hoefde te corrigeren (Philips Memomatic kanalenkiezer).

Wat dit betreft zijn de moderne toestellen een stuk gemakkelijker geworden.

Groeten,
Peter

Gewoon ontzettend leuk om te lezen als tijdbeeld als je een tv hebt uit de jaren vijftig.

 

 

 

 

Dit boekje uit 1962 kreeg ik een aantal jaren geleden van Huub Peters en
het is een geweldige aanwinst om bij mijn 17TX180U te houden. 
Een prachtig tijdsbeeld. 
"Wees een kieskeurige kijker!", en dat bij -toen- amper 18 uur televisie....
per week.