Hi-Q

Vandaag is dan de B7X73A opgehaald door de nieuwe eigenaar en komt er bij mij een eind aan
het tijdperk van meer dan 25 jaar een Hi-Q radiocombinatie in de woonkamer te hebben gehad.
Toch een hele tijd van het enthousiast gebruiken van een dergelijke mono installatie. Ik heb er
alles bij elkaar heel wat gehad en sowieso de belangrijkste types ervan, tussentijds ook nog even
bezig geweest met de hi-fi varianten ervan om na twee jaar toch weer terug te keren op de
schreden van de Hi-Q's. Er werd zelfs een site omheen gebouwd met uitsluitend dit onderwerp
als hoofdonderwerp. Dat staat ook alweer enkele jaren stil. De laatste Hi-Q -de B7X73A- heb ik
het langst gehad en wel negen jaar in de woonkamer als hoofdweergave voor mijn favoriete
muziek op vinylplaten, nog gerestaureerd door wijlen Huub Peters. Als sluitstuk is het ook mijn
favoriet geweest.
Vintage ben ik wel gebleven met een stereo installatie uit de jaren 70, feitelijk een Deja Vu voor
mij uiteraard. De stereoperiode uit mijn jeugd. Heel tevreden met de 'nieuwe' set overigens, die eigenlijk
min of meer bij toeval is aangeschaft als een soort erfenis van de nodige jaren rondleiden in het Radio TV
Design Museum Haarlem.
Maar toch stemt het met weemoed na zo een lange periode met het onderwerp Hi-Q bezig geweest
te zijn, beginnende rond de eeuwwisseling, toen nog vrijwel niemenad er naar omkeek (praktiserend). 
Inmiddels zijn er vele teruggevonden, gerestaureerd en gereviseerd en staan ze bij een flinke hoeveelheid
liefhebbers. De man die vandaag langskwam "had er meerdere" maar de B7X73A nog niet.
Eerst 25 jaar stereo, daarna 25 jaar mono en nu met plezier weer aan stereo begonnen. Grappig is wel
dat ik grotendeels platen heb met een mono opname, zelfs nieuwe aanwinsten zijn wel eens mono omdat
de opnames nu eenmaal uit het mono tijdperk zijn. Heb ik eindelijk weer eens een stereo installatie,
luister ik nog steeds mono......  Maar ik heb daar geen moete mee. Beter goed mono dan slecht
stereo.