Oubollige muziek

Marcel,
Helemaal mee eens.
Noodgedwongen omdat er nog een telg van 24 in huis woont welke verzot is op Blu ray's met name Disney Musicals Potter concerten enz.heb ik een jaar of twee geleden mijn moderne Buizenversterker aan de kant gezet en een Sony STR-DA3500ES receiver in champagne kleur aangeschaft in zwart nog steeds te koop zie link
www.digitalstreet.nl/product_info.php?products_id=16941 .
Jammer genoeg produceert Sony de ES lijn welke vertaald staat voor extreme standaard niet meer.
Als CD speler een Marantz SACD speler en als frontspeakers ASW Cantius VI luidsprekers welke ik al had en niet de minste zijn ook qua afmetingen.
Natuurlijk draai ik dan enkel stereo zonder gebruik te maken van de Infinity actieve basspeaker.
Het geheel klinkt dan ook super.

Mg.
Bert.

Ik houd het toch maar op mijn setje uit 1957...

peter1952 schreef : .....Moderne surround sets klinken met filmmuziek geweldig, maar een normale CD klinkt echt voor geen meter.....

Inderdaad niet als je hem op Surround/Dolby Digital ingesteld laat staan.
Even omschakelen naar stereo dus, en het is weer gewoon een prima stereoversterker. : FYI :

Groeten van Marcel

Peter,
dit plaatje draai ik maar één keer en verder is hij leuk voor de bewaar.
Uiteraard hebben we hem geheel niet nodig. haha.
Op de hifi set probeer ik hem niet eens.
:smilythumb:

Eigenlijk een bekende truc. Geluidsinstallaties werden en worden altijd gedemonstreerd met muziek die er lekker op klinkt. Muziek van James Last klinkt geweldig op goedkope installaties. Geldt ook voor panfluitmuziek. Panfluiten geven veel sinustonen, dus vervorming of verkleuring valt niet op. Bij meer complexe muziek valt een geluidsinstallatie door de mand.
Moderne surround sets klinken met filmmuziek geweldig, maar een normale CD klinkt echt voor geen meter.

Zo'n demonstratieplaat moet mensen over de streep trekken. Dat houdt dus in bekende muziek die veel mensen kennen.

Bij mijn eerste CD speler (van de 1e generatie) zat ook een demoplaatje. Klonk op het eerste gehoor geweldig, maar niet veel later bleek deze speler toch zijn beperkingen te hebben. Klassieke muziek klonk gewoon slecht. Mijn vader viel het zelfs met zijn mindere gehoor op dat de plaat toch beter klonk (in 1984). Toen al.....

Maar om de kwaliteit te beoordelen hebben we dat plaatje niet nodig toch? Natuurlijk wel leuk om er bij te hebben.

Groeten,
Peter

Eindelijk dit presentje welke ik mocht ontvangen van een aardige bezoeker
van de tentoonstelling aan het afspelen.
Bijzonder oubollige muziek, maar bewust gekozen voor een demonstratie van een
Hi-Q installatie in de winkel.
Helemaal passend in de sfeer van de jaren vijftig.
Een plaatje voor feestjes en partijtjes of een kaartclub avondje (op iedere hoek
van de speeltafel een asbakje).
Accordeon, Zuid Amerikaans, Dixieland, Corduwener, zelf fluiten en het balken
van een ezel. Allemaal aangeduid als 'lichte muziek, nou, dat klopt maar al te goed!
Andere kant klassieke muziek, ik ben benieuwd.
Bijzonder grappig, een leuk tijdsbeeld en een aardige collectors item.
Alleen de hoes dus al.

:thumbsup:




Oké, nog even een authentiek sfeertje...




edit:
De klassieke kant is in klassieke muziek-zin ook oubollig te noemen.
In ieder geval is deze kant veel vaker gebruikt.
Typisch een demo plaat ook, want het zijn geen complete stukken.
Uiteraard een fagot concert, operette en koor, een romantische
vioolsonate en een avand-gardistisch pianoconcert met veel percussie.
Heel grappig.
Leuke plaat om te hebben.