Mijn eerste hi-fi set

Klint a;ls buizen versterker en word behoorlijk heet
FET versterker mischien en dat klint ook goed
sony had ook Fet versterkers die heet werden
en ook wel behoorlijk warm en gaan ook wel stuk soms
de toonregeling schakel ik meestal ook uit
bij mijn versterker als alles goed past behoeft dat ook niet
het geluid is ook zuiverder naar gehoor
er zit veeel minder tussen dat geeft allen maar afbraak
huub

In de tweede helft van de jaren tachtig werd de L30 vervangen door de Musical Fidelity A1.
Ook wel de 'David' genoemd, klein, maar qua prestaties bijzonder goed.
Een fantastische versterker, klasse A, met de potentie van een weergave als een buizen versterker.
Ook in combinatie met de IMF's was het een weergaloze weergave.
Bediening was heel eenvoudig en geen toonregeling. Je had maar uitsluitend goede opnames te
kopen. Opnames zijn zoals ze zijn en er wordt niet aan 'geknoeid' was de gedachte.
Recensies waren laaiend enthousiast indertijd (en nog) en je zag steevast de foto met een
stoom blazende fluitketel op deze versterker, die behoorlijk heet werd.
Mede daarom kwam hij boven op de kast te staan, maar de design van de knoppen was dusdanig
dat hij nog steeds makkelijk te bedienen was. Het huidige retro model heeft afstandbediening.
Rond 2000 was een revisie wel nodig, daar er wat 'slijtage' ontstond juist vanwege de hitte.
"Eigenzinnig, afwijkend en karaktervol" klonk het in de recensies en daar hield/hou ik wel van.
Van deze versterker heb ik tot 2005 heel veel plezier gehad.
Zou ik ooit weer eens voor stereo gaan, dan zou mijn hartewens wel weer naar deze 'David' gaan.
Kost de huidige versie een kleine 1500 euro, in de jaren tachtig van de vorige eeuw ik meen 1600
gulden.
M.F. A1 en de IMF's waren een fantastische combinatie voor klassieke muziek en jazz, wat steeds
meer mijn voorkeur in muziek werd en dat zelfs tot nu toe is gebleven.

"Niet bedoeld voor de ras-audiofiel, eerder een uitstekende keuze voor de echte muziekliefhebber".

Musical Fidelity A1 David.

Nou ja Rene dat weten we dan ook weer
mooie kamer met goede spullen .
als je vader van dat soort muziek houd
zo als jij zegt dan weet hij ook wel wat hij kopen zal
en Kef is ook uit die tijd een zeer goede boxen
Heb ze ook wel beluistert mooi fijn hoog ook
Ouden boxen spreken mij ook wel aan .
die werden beproeft door goede muziek mensen
vaak beluister door zeven man .. staat in het blad Luister
door muziekus .. van goede allooi ..
huub

Niet zo denigrerend over wijlen mijn ouders, Huub.
Zij hielden van klassieke muziek, jazz en blues.
Als knul had ik die voorkeur dus al niet van een vreemde.
De keuze van onze hifi spullen was geheel onafhankelijk
van elkaar, hoewel de aankoop van Luxman door ons beiden
uiteraard uit leuke gesprekken voortkwam. Mijn vader kocht
echter zijn Luxman set een paar jaar na mijn aankoop van de
Luxman L30.
Hij koos toen voor luidsprekers van KEFF. Drieweg systeem
met een passive basluidspreker.
Foto uit 1982.
Woonkamer van mijn ouders, het jaar dat ik het 'nest' verliet.

De luxman versterker heb ik ook nog gehad
vond deze zeeer hoog spelen mooi geluid wel
met grote boxen .. ik had er dual aan met empire 999.E
ik bezat twee weg IMF. boxen mooi en goed geluid wel
ik denk zo dat ik die IMF boxen
van jou nog wel , gezien heb in alkmaar
met een grote versterker met Thorens PU .?
jij had ook al die buizen Radio,s ,s al staan
met de platen spelers triotrack en elac pu
voor op de Biamply radio .
Toch die tafels aan dat HIFI sets waren behoorlijk RR
kosten ik die tijd wel veel duiten . je vader wist wel wat
hij hebben wilden zo te zien wat voor een muziek liefhebber was hij ?
toch niet Tante Leen of James last denk ik wel ? tja met een borreltje mischien
huub

Naar aanleiding van de eerste foto uit de tweede helft van de jaren zeventig het
volgende.
In 1975/86 kocht ik als 18 jarige knul mijn eerste hifi set.
Ik woonde uiteraard nog bij mijn ouders en naast school/studie had ik een
bijbaantje (vanaf mijn 16e) op de donderdagavond, zaterdag en in de vakanties
in een kleine supermarkt (Simon de Wit) midden in het centrum van Hoorn.
Voor een tiener had ik toen een aardig vast inkomen.
Ook in Hoorn was een fraaie hifi winkel, zoals die toen meer te vinden waren,
met een aantal luisterruimtes.
Prachtige hoogtijdagen van de hifi. Je was zeker ook lid van een hifi blad waar er
ook meerdere van waren toentertijd.
De winkel heette Barok hifi en werd gerund door een zekere Kees Ooms, die later
in Amsterdam de high-end winkel Renaissance runde. Met deze Kees bouwde ik
een leuke beperkte vriendschap op en was regelmatig in zijn winkel te vinden.
LP"s kocht ik al bij de vleet en naast de betere pop ook al jazz , blues en klassieke
muziek.
Er moest dus maar eens een leuke set in mijn kamer komen.
Dat begon met (zoals het hoort) de luidsprekers en na enkele uitgebreide luister-
sessie (waaronder ook 'blinde') bij Kees werden dit de IMF ALS 40-II.
Hele fraaie vierweg jongens die allerlei soorten gevarieerde muziek goed aankonden.
Uiteraard kwamen ze op een standaard te staan zodat de middentoon speaker op
oorhoogte kwam bij het zitten luisteren.
Wat de versterker betreft (met wat hulp van pa) werd dit de Luxman L30, een heel fijne
Japanner. Hier heb ik tot ongeveer 1990 heel veel plezier van gehad. Rond 1990 werd
hij uiteindelijk vervangen door een leuke jongen van Musical Fidelity.
Dan de platenspeler, dat werd de Micro Seiki DD1, een Direct Drive dus. Als element
kwam er een Stanton.
Toch werd deze al snel 'ingeruild' door een Luxman PD727. Dat ruilen gebeurde namelijk
met mijn vader , die een hele set van Luxman had gekocht om in een speciale tv en hifi
dressoir te plaatsen. De platenspeler moest daar ook in, op een stevige lade.
Echter, de Luxman speler was te breed en mijn Micro Seiki paste er precies in. Ik had er
geen moeite mee, want de Luxman beviel sowieso ook wel, die bovendien ook nog eens
erg fraai was om te zien. Ook dit was een Direct Drive platenspeler. De Stanton werd
vervangen voor een Joseph Grado, maar dat is wel weer een paar jaar later, tweede helft
jaren 80.
Al met al, in 1975/76 toch wel een aardig setje voor een 18/19 jarige knul.
De IMF's hebben het tot begin deze eeuw volgehouden, tot ik een set BNS luidsprekers
erfde van mijn vader.


Overigens, de stoel op de foto, met voetenbankje, gekocht door mijn ouders in 1960
en die later naar mijn kamer verhuisde door een nieuw interieur in de woonkamer, heb
ik nog steeds. Na een leven op kleine kamers en zolder heb ik hem in 2006 gerestaureerd
en is hij een fraai origineel design-object geworden in onze vintage inrichting 1955-1965.
Hij is nu wederom ook mijn luisterstoel geworden, net als 45 jaar geleden in mijn kamertje.

Fijne nostalgie en (het begin) van heel veel muziekplezier.