"Dát is heus niet nodig!"

Maar de.U,tjes ontvangen wel heel goed veel zenders
en wat beterft dat brommetje dan de net stekker keren
dat maakt uit
OEI er staat een plantje boven op . streng verboden
door Philips
huub

Hoi Frank.

Geen bandrecorder dacht ik.
Wel een koffergrammofoon en wel de AG4756. Die heb ik nog steeds.
Twee jaar geleden nog door Huub P. opgeknapt.
Die kocht mijn vader in 1962 en de luidspreker hing aan de muur boven de radio.
Voor de speler had hij een nieuw houten kapje gemaakt, ook rood geschilderd.
Ergens in de tweede helft van de jaren zestig kreeg ik die op mijn kamer en begon
voor mij het avontuur van plaat en muziek.
Je begrijpt, inmiddels dierbaar geworden als herinnering aan mijn ouders.
Overigens werd het u-tje toch al weer snel vervangen door een 22RB562.
Op een nieuw Tomado-rekje.

Jullie zijn idd flink teruggeboerd qua radiotoestel na de verhuizing.
En die Grundig had al snel het veld moeten ruimen.

Maar in de plaats zie ik idd het brommerige U’tje maar ook een bandrecorder en als het goed is nog een deksel van een platenspeler, wellicht ook een “U”.

De Philips advertentie vind ik eigenlijk nergens op slaan, ze maakten immers ook reclame voor de zware logge bakbeesten!
En dan zeiden ze er ook niet bij dat een “U” tje in de huiskamer maar behelpen is.

Groet Frank

Een aardige advertentie van Philips.
Kennelijk vonden mijn ouders dat indertijd een goed advies.
In de jaren vijftig hadden ze een leuke Grundig radio die helemaal niet onaardig klonk.
In 1962 verhuisden (1962) we naar een andere woning in een andere stad en vonden ze het
kennelijk nodig (zouden ze deze advertentie hebben gezien? Avenhorn is dicht bij Hoorn)
om in het nieuwe interieur de radio ook in een compactere en moderne vorm te plaatsen.
Met navenante weergave uiteraard.
Zo een ouderwetse houten radio met zo'n doek en grote knoppen kon echt niet meer!
Vast een idee van ma en zou pa erom gebaald hebben? Van een fraaie audio radio naar een
brommerig u-toestelletje.