zeldzaamheid

Oh, René nog vergeten te zeggen.

Die B8X72A van jou vind ik ook een prachtig toestel en ik ben heel erg benieuwd naar het eindresultaat. Nog afgezien van het imposante uiterlijk denk ik dat het geluid fantasisch klinkt, vooral als je de juiste luidsprekers er op aansluit.
Mocht ik eens in de buurt van Haarlem zijn, dan zou ik graag naar de prestaties van dit toptoestel uit 1957 willen luisteren.
Henk heeft er als deskundige technicus werkelijk iets moois van gemaakt.

Groeten, Hans

Hans, dank voor je bijdrage.

Het zal inderdaad moeilijk zijn om het kaf van het koren te scheiden,
waarbij ik niets negatiefs bedoel in deze.
Maar de eerste radio's van Philips zijn toch nauwelijks zeldzaam te noemen.
Je struikelt er bijna over, al die pannenkoeken bijvoorbeeld op MP.
Niet zeldzaam zegt trouwens niets over de beleving van een apparaat.
Die kan en zal zeker nog steeds in de meeste gevallen zeer hoog zijn.
Een niet zeldzaam toestel kan natuurlijk ook als zeldzaam beschouwd worden
omdat hij in uitmuntende conditie is.
Ik denk dat dit ook zeker geldt voor de na-oorlogse toestellen.
Voor mij is zeldzaam beslist niet belangrijk, wel de beleving. Hoofdreden waarom ik
me bij een kleine collectie houd. Het plezier van het gebruik en de sfeer van het
tijdsbeeld is belangrijk.
Radio's die staan opgesteld om alleen maar mooi te wezen, hoe zeldzaam ook, doen me
weinig. Het is als in een museum, je ziet 10 schilderijen en dan houdt je de andere
honderd wel voor gezien. Al die fraaie radio's in stellingen en op planken naast elkaar
aan de muur, het doet mij weinig. Individueel kan een radio me echter enorm boeien.
Soms zijn juist de succesmodellen (en dus designklassiekers) erg interessant.
Je ziet dat ook bij platen bijvoorbeeld.
Een gewilde lp in mint conditie heeft een hogere waarde dan al die anderen
die 'normaal' behandeld zijn. Zelfs voor de hoes geldt dat.
Daarom heb ik van sommige voor mij belangwekkende platen er zelfs twee.

:thumbsup:

Ik heb zelden het gevoel dat vooroorlogse toestellen wel echt zo zeldzaam zijn,
uitzonderingen daargelaten. Véél modellen zijn toch in het bezit van vrijwel alle
echte verzamelaars? Af en toe heb ik het gevoel dat de echte verzamelaars dezelfde
collectie hebben.

Hoi René,

Ik heb ook niet beweerd dat die heel oude toestellen zeldzaam zijn, alleen dat er veel minder van zijn dan na-oorlogse toestellen. Zie maar eens wat er op mp en dergelijke sites wordt aangeboden.
Natuurlijk heeft de oorlog WOII hier een rol in gespeeld. Als het aan de toenmalige bezetter had gelegen waren alle vooroorlogse radios ingeleverd. Ofwel vernietigd of verkocht aan Duitse burgers (zie ook het bekende boek van Gidi Verheijen).

De meeste toestellen die na een jarenlang verblijf, verstopt in vochtige kruipruimtes van woonhuizen, de oorlog hadden overleefd, zijn tot een roestbakje vervallen en ernstig door vocht aangetast. Een enkel toestel dat in een droge ruimte mocht verblijven is nog gespaard gebleven.

Nu, als je die laatste categorie radio's verzamelt, dan wordt de spoeling al aanmerkelijk dunner. Vooral als het nog oorspronkelijke Nederlandse toestellen zijn worden ze niet vaak aangeboden. In tegenstelling tot import uit bijvoorbeeld Frankrijk.

De categorie gave, roestvrije Nederlandse Philips-toestellen verzamel ik en daarvoor moet je soms diep in de geldbuidel tasten. Een voordeel daarbij is dat ik er ook maar een paar van heb dus hoef ik niet te verhuizen naar een grotere woning .

Dus René, gelijk heb je, maar af en toe duikt er wel eens wat zeldzaams en van vaderlandse bodem op en dat is hetgeen ik verzamel. Zoals een luidspreker als van de firma AKAH bijvoorbeeld. En die allereerste 2501 Philipsradio in een perfecte ongerestaureerde staat kom je ook slechts zelden tegen.










Hans

Hoi,
Hans schreef het volgende.

"Bijdragen over vooroorlogse toestellen zijn op dit forum in de minderheid, maar dat komt natuurlijk ook omdat er veel minder van zijn en ze heel vaak al zijn gerestaureerd".


Nou...... is dat wel zo?
Ik heb zelden het gevoel dat vooroorlogse toestellen wel echt zo zeldzaam zijn,
uitzonderingen daargelaten. Véél modellen zijn toch in het bezit van vrijwel alle
echte verzamelaars? Af en toe heb ik het gevoel dat de echte verzamelaars dezelfde
collectie hebben.
HiQ radio en ook bijvoorbeeld mijn hifi spulletjes lijken me ook dun bezaaid hoor.
En niet omdat er veel verloren zijn gegaan door vernielingen, de tand des tijds en
geschiedenis situaties. Wat zeker het geval was bij vooroorlogse toestellen.
Ook niet zulke erg grote productieseries, alleen al vanwege de exorbitante hoge prijzen.
Dat waren geen spullen waar de consument massaal voor warm liep vooral mede daardoor.
Vooroorlogse toestellen waren ook duur, maar daar zijn toch grote productielijnen en
aantallen van geweest. Veel gegoeden kochten toch wel een radio. Oude modellen werden
tweedehands verkocht aan de armen.
Situaties die HiQ en Hifi spullen (uit de jaren 50) niet kennen. Het was nauwelijks
bedacht voor Jan Modaal en zijn afdelingschef. Hooguit de directeur kon het betalen,
maar ook daar liepen er maar weinig warm voor (ook doordat het onbekend was).

En een mooi restauratieverslag is nooit mis, want elke is toch weer individueel en op
zijn eigen manier geschreven. Zo ook de fraaie verslagen van Hans.
Leve de 'stokpaardjes' !!!!



:thumbsup: