Van wasrol tot dvd

Men kan er ook wel schenking aan doen met oude spullen wat weg kan
Dat komt ook wel met latere tijd gezien dat het toch niet meer veel opbrengt
Dan kan men het Nu beter schenken dan weet men ook waar het staat en zij zijn er blij mee
Ziet wel luik uit
huub

Men kan er ook wel schenking aan doen met oude spullen wat weg kan
Dat komt ook wel met latere tijd gezien dat het toch niet meer veel opbrengt
Dan kan men het Nu beter schenken dan weet men ook waar het staat en zij zijn er blij mee
Ziet wel luik uit
huub

Enkele foto's van ons dagje uit in het museum. 
Foto's H. Schipper. 

Museum Van Wasrol tot DVD, 28-09-2021.

schreef :

Heel interessant is het ook hoe de cilindervormige geluiddragers werden gemaakt, want hoe haal je die uit de matrijs?  Bedenk dat maar eens.......      

De rol is bij het gieten in de mal een fractie te groot en krimpt iets bij het uitharden waardoor hij uit de mal te halen is en
alsnog precies de juiste grootte heeft. Toch? 

Dat klopt Huub,   maar in de volksmond werden die rollen ook vaak wasrol genoemd, vandaar.  Het is al weer bijna 110 jaar geleden dat Edison de amberrol en de blue amberrol op de markt bracht.  Een muziekrol met een zwart of blauwkleurig oppervlak van celluloid met een speelduur van 4 minuten.    Deze rollen waren uiterst slijtvast en minder breekbaar dan de oude 2-minuten rollen die van harde was waren.
Heel interessant is het ook hoe de cilindervormige geluiddragers werden gemaakt, want hoe haal je die uit de matrijs?  Bedenk dat maar eens.......       Een mooi boekwerk waar alle door Edison tussen 1012 en 1914 uitgebrachte blue amberrols worden beschreven vind je hier:     
   

Er waren beslist ook unieke stukken te zien die je elders niet zo gauw tegen komt.
Een propagandaprojector van de Duitsers uit 40/45 , een enorm apparaat, een bioscoop projector uit een voormalig oostblokland, zelfspelende piano's en orgels en grote mechanische muziekkasten uit het begin van de 20e eeuw, pre-apparaten bij de productie van de cd , een computer uit de jaren zestig (een flinke kast) en een enorme room-divider uit de jaren 90 met 180 graden draaibare apparatuur dat door Philips en een Nederlandse meubelfabrikant was ontwikkeld en verkocht voor een kleine 40.000 gulden, waar er maar enkele van gemaakt zijn en dit de laatste overlevende lijkt te zijn. Want dat viel ook op: de nodige apparaten waar maar enkele (of een enkele) van waren gemaakt, soms eigenlijk ook mislukkingen te noemen, maar ingenieus in techniek. En uiteraard de enorme variëteit in apparaten voor alle functies die Bert hier noemt, juist ook de verschillende technische benaderingen van elk. De eigenaar runt het museum helemaal alleen , wil niets met donaties te maken hebben maar koopt alles zelf in via veilingen en relaties. Hij gaat er prat op dat alles werkt in zijn museum (een van de eerste uitspraken van hem aan het begin van de rondleiding), maar of hij daar een technisch team achter heeft staan is niet duidelijk. Volgens mij niet, hij is een echte einzelgänger en geeft niet graag iets uit (zijn) handen. Beslist ook een controleman zogezegd. Ook tijdens de rondleidingen. Rondleidingen door bijvoorbeeld vrijwilligers is absoluut ontoelaatbaar voor hem. Enkele maanden geleden verwierf het RTVDMH een televisie dat is ontworpen door de Duitse futurist en ontwerper Luigi Colani (waar er niet veel van zijn geproduceerd) maar in 'Van Wasrol tot DVD' staat (ook) het prototype. Dat werd de CEO van het RTVDMH -toch zeer content met de laatste aanwinst- dan weer fijntjes onder diens neus gewreven.... Ditzelfde kon de man ook niet laten bij Jelle Attema, toch wereldwijd één van de grootste verzamelaars van grammofoons en dergelijke, met zijn rijtje unieke grammofoons, pathéfoons en phonograms. Het zinnetje "zou je deze ook niet graag willen hebben, Jelle..." viel dan ook zo af en toe. Maar Jelle was gevat genoeg om daar attent op te reageren. Een korte interruptie, een aardig verhaaltje door Jelle, werd door de man niet erg gewaardeerd.