gramophone collectie attema in het museum van de 20e eeuw

De man op de foto kwam mij bekent voor...
En jawel, van de oudste TV van Nederland.

Ik vraag me alleen sterk af of het wel
een échte Baird is, en niet replica...
Op een beurs had ik hem in elk geval laten staan.

-edit er staat in de youtube tekst dat zijn opa het TV toestel heeft gebouwd-

Voor de show is het echter wel een leuk ding en past
natuurlijk ook mooi in de lijn van mechanische audio.

Ik vind wel dat de afgebeelde mechanische audio een heel mooie
verzameling is. En dat is volgens mij dan ook zijn specialiteit.

Leuk dat hij een goed onderkomen heeft weten te vinden!



Groeten, Roland

Het klinkt goed Tino.

Ik ga beslist een keer kijken deze zomer.
Leuk om weer eens in Hoorn te zijn, waar ik ben opgegroeid.
Met Museum van de Twintigste Eeuw is een museum, maar de stad
Hoorn is het ook.
Uiteindelijk is Hoorn enige tijd de belangrijkste stad van de
Zeven Provinciën geweest, toen Amsterdam afgesloten werd door
de Spanjolen.
Ik kan iedereen aanraden om de stad van de jongens van Bontekoe
(wat een fantasieverhaal is, maar Bontekoe heeft wel degelijk
bestaan en zijn woning is in de haven van Hoorn te zien, met
uiteraard een gevelsteen van een bonte koe) te bekijken en te
bewonderen.
Het museum is trouwens gevestigd in De Krententuin, de
voormalige gevangenis van Hoorn.
Die vindt je bij de haven, op een eiland gebouwd.
:thumbsup:

Enkele foto's van Hoorn in de jaren vijftig.
Het was toen een enorm achtergesteld slaapstadje.
De hoofdingang van de stad was de derde foto,
ooit stond daar de Koepoort. Of je kon Hoorn in
via de dijk langs het Hoornse Hop, IJsselmeer.
De jongens op de foto ken ik niet.
Mijn ouders en ik kwamen er in 1962.
De binnenstad had nog geen riolering en de 'strontkar'
reed langs de huizen. Mijn vaders kantoor was in de
binnenstad (Rijkswaterstaat) op het Grote Oost, de straat
waar in voorbije eeuwen de rijkste van Hoorn woonden.
Er stonden daar toen twee auto's geparkeerd: de
Volkswagen Kever van de hoofdingenieur en de
Goggomobil van mijn vader.

dank je dat jullie allemaal zo masaal reageren op mijn post de collectie attema is een van de grootste ter wereld en het blijft vreemd als goede vriend van jelle on zijn phono's nu achter glas te zien heel indukwekend nog indrukwekender is dat dit nog niet eens de helft van de attema collectie is er was gewoon niet genoeg ruimte in eerste instantie stonden pepaalde topstuken simpelweg achter een koord maar gezien de veiligheid is dat van de baan en zijn deze machines terug naar jelle want je loopt heel makelijk met een lioret fonograaf onder je jas het gebouw uit en dat is natuurlijk niet de bedoeling het is een leuke opsteling in het museum maar wij (jelle en ik)hadden liever een chronologische opstelling gezien leterlijk van tinfoil tot orthophonic wij vinden deze opstelling net iets te chaotisch maar wat hoeveelhijd betreft echt een trekpleister. --groetjes tino--

Indertijd al eens geplaatst hier,
en nu inmiddels geschiedenis.
Onderhandelingen met de gemeente
Haarlem mislukten toen ook.

Ik heb er in het verleden drie gehad en nog wat koffermodellen.
De eerste was een Eolian Vocalian uit 1910. Die kocht ik bij een
rommelwinkel en bleek achteraf pas een uniek exemplaar te zijn.
Mahonie hout. Best mooi. Er zat een soort mechanische afstandbediening op
om het volume te regelen. Met een houten prop werd de tunnel achter de weergever
'geknepen' of open gezet. Het mechaniek lag helemaal los en had ik toen weer
in elkaar weten te krijgen. Da 'arm' was van een soort zachte loodlegering wat
goudkleurig geschilderd was.
Daar heb ik geen foto's van, maar nog wel even gevonden op het internet.
Het was nog voor het digitale tijdperk.
Ik had er eentje met twee deurtjes voor het kastje.
Daarna een Columbia Grafonola tafelmodel (gekocht bij Attema) en tot slot een
Grafonola meubeltje. Van de laatste heeft Jelle de weergever nog gerepareerd en
het draai-plateau van een nieuw doek voorzien. Hij gebruikte daar biljard laken voor.
Veel plezier mee gehad en ik was zelfs lid van de Weergever, tot ik andere
interesses kreeg.
Alle platen van 1902 tot 1914 (mijn 'go' indertijd) heb ik nog wel steeds.
Maar misschien kijk ik wel weer eens naar zoiets, in de toekomst.
Een koffermodel zou wel weer eens leuk zijn. Die akoestische platen zijn nu immers
niet meer af te spelen.


:thumbsup:

Beste Hans,

Een HMV 109 is een geweldig goede gramophone. Ik heb hem zelf ook ( de eiken uitvoering ). Het is vooral de weergever ( no.4 ) die zorgt vcor die mooie weergave. De ( twee veren ) moter is sterk en daarom kan ik mijn Philips gramophone-arm daarop gebruiken. Leuk zeg dat jij die mahonie uitvoering hebt ( ik heb de eiken, maar de mahonie vind ik mooier ... ). Een degelijk apparaat waar je veel plezier van beleefd denk ik.

groetjes van Henk.