EDIT, tekst van Frans hier toegevoegd.
Filosofie van het restaureren en solderen
Ja, je kan overal een probleem van maken. Als je zoals ik een simpele Philips EL6400 weer tot leven wekt ,foto 1,( zie mijn vraag op 16 januari) kom je voor “grote” dilemma’s te staan.
De “Q” ingang met banaanstekkers en dan nog wel op een hoog ohmige ingang geeft vooral gebrom, gepiep en geknars. Waarom hier geen RCA chassisdelen toepassen ? O nee dat mag niet want die zijn niet origineel ! De verzilverde banaanstekker- entree-contacten reinigen geeft maar een paar weekjes soelaas daarna begint het lawaai opnieuw. Nu toch maar stout zijn en een entree gebruiken met twee RCA chassis delen die toevallig (?) dezelfde afmetingen heeft als die met de banaanstekkers (foto 2). De RCA ingangen kunnen via twee weerstandjes gewoon op de volume potmeter, zo kan het 2 kanaals signaal van de MP3 speler mono worden.
De bus elco is lek. Vervangen geeft een gat in het chassis dus nieuwe elco’s onder het chassis geplaatst en de bus laten staan, origineel (!)en tegelijkertijd als draadsteun voor de nieuwe componenten. He, dat is ook niet origineel ! Maar daaronder kijkt toch niemand. Nee, maar IK weet dat ze daar zitten en dat is niet goed.
De netschakelaar geeft een enorme knal uit de luidspreker. Kan er geen bluscondensator over de schakelaar heen? Ja dat kan, maar dat is niet origineel! Toch maar gedaan en een bescheiden “klik” is mijn deel. Ik kan er niet van slapen, weer een zonde tegen de restauratie regels.
De EL6400 staat in mijn werkplaatsje en van een vriend krijg ik een luidspreker van Tandberg, series 1, uit 1959. Er komt muziek uit, maar toch de rondom teak gefineerde kast even opengemaakt natuurlijk. De constructie is van 12 mm zeer grof spaanplaat, goedkoper was er niet . De demping is bereikt door 3mm dikke stoffeerders watten erin te nieten (foto 3). Volgens mij een schijnbeweging. De uitsparing voor de luidspreker in de frontplaat is met de decoupeerzaag gemaakt. De Noren vonden het goedkoper om aan de zijkant te beginnen met zagen (foto 4). Dat geeft een wel erg slappe constructie: daarom sloegen zij een nietje aan de zijkant in het front terversteviging(foto 5 ). Trouwens de luidspreker zelf is daarentegen zo stevig dat als deze in het front is gemonteerd deze de houten plaat versterkt: of dat niet slim is.
Was vroeger dan alles toch niet beter ?
Oh ja, je zou de frontplaat kunnen vervangen door een 20 mm plaat en de stoffeerderswatten door pyramiden schuim. Je raadt het al: DAT IS NIET ORIGINEEL dus dat mag niet ! Dus alles maar zo gelaten want er komt toch lekker geluid uit de dubbelconus luidspreker ( als je oor er recht voor staat hoor je zelfs de hoge tonen).
Tijdens het solderen is er veel om over na te denken: dat maakt met je handen werken ook zo aardig. Ik heb in mijn werkzame leven veertig jaar “geschreven , gelezen en gepraat” maar het nadeel was je kon er tegelijkertijd nooit iets bij knutselen.
Graag hoor ik jullie dilemma’s bij het restaureren/ opknappen of til ik hier te zwaar aan?
Welke spelregels houden jullie hierbij zelf aan? Zijn er clubs die restauratie regels hebben opgesteld?
Komende winter heb ik het plan een bandrecorder aan de praat te krijgen die ik 50 jaar geleden gebouwd heb van een beschrijving in Radio Bulletin’s rond 1964. Ik weet zeker dat alles in dir apparaat niet origineel is of misschien juist wel.
PS. De EL6400 heeft twee microfoon ingangen met de bekende driepolige pluggen die ik er altijd verkeerd insteek. Als iemand voor mij twee van zulke pluggen heeft wil ik die graag ruilen voor de “originele niet gerestaureerde “ EL6011 microfoon die bij de versterker hoorde ( foto6)
Frans Delwel
Henk van 't Kruis
