de waarde van oude platen.

Zelf vind ik het verhaal van de schellak plaat van Elvis wel grappig.
Maar het is natuurlijk zonde van de plaat.
De prijzen van zijn platen vind ik vaak wel overdreven. Vaak honderden euro's.
Ten eerste vind ik het helemaal geen originele artiest, maar een goede
zanger die alleen maar bestaande songs op zijn eigen manier zong en
op een voor die tijd aparte manier bracht op het toneel. Maar hij was eigenlijk
een goede imitator die goed naar de zwarte artiesten keek uit die tijd.
Sam Philips zei het al: ik zoek een blanke artiest met een zwarte stem.
Maar Elvis heeft zelf geen enkel lied geschreven, wat andere jongeheren toen
zeker wel deden.
Als ik dan langs de stands loop op beurzen waar platen verkocht worden
en ik zie de vraagprijzen heb ik toch mijn bedenkingen.
Maar ik ben dan ook geen Elvis fan om die redenen.
Ik heb zijn eerste twee lp's wel, maar draai ze zelden.
Zijn Rockabilly periode blijft dan toch wel het aardigst.
De kwaliteit van zijn opnames was in de jaren vijftig ook niet geweldig.
Dat had zijn redenen trouwens, wat achteraf geen goede beslissing lijkt.
Maar het werkte commercieel wel.

:smilythumb:
René (R)

Nogmaals:

Het is NIET de bedoeling te (blijven) reageren op het aanbod van Marc.
Deze discussie heeft daar bewust niets mee te maken.
Als starter van deze discussie ben ik daar inmiddels duidelijk in geweest en
het is niet aan een ander om te bepalen dat die relatie er wel is. Ook al
heeft hij die indruk van wel. Juist na mijn opmerking hierover kan de ander
dit respecteren en er niet over doorzagen. Hij is niet de starter van deze
discussie. Bovendien heeft het beheer ook aangegeven dat er geen kritische
kanttekeningen geplaatst moeten worden op de aanbieding van Marc.
Respecteer dat dan óók.
Het aanbod van Marc diende ALLEEN als inspiratiebron om eens over de waarde
van platen te discussiëren. Niet als commentaar op het aanbod.
Ik bied Marc dan ook mijn excuus aan dat een ander er maar over doorzaagt in
deze draad, die ik gestart ben.
Vanaf nu hoop ik dat elke kritische relatie met Marc zijn aanbod als off-topic
beschouwd kan worden.

Ik hoop dat mijn bijdragen voor anderen niet te lang waren en aandacht verslappend.
Ik heb de stukken met plezier geschreven.
Ik heb het eerste stuk van te voren eerst speciaal op Words geschreven.
Als een soort column.
We bepalen allemaal zelf in wat voor lengte wij de bijdragen leveren.


Vriendelijke groet
René (R)

Ik geloof ook wel dat goeden JAZZ lang stand houd
Dat zie ik wel aan het aantal kopers in de kringloop
Het heeft ook temaken met uitsterving de vraag
Van vermindert naar goeden muziek .
Huub

Ik ben hier een beetje kritisch over
de amerikaanse persingen niet sun die vind ik peroonlijk als een opstapje naar de
beroemde platenlabels
maar een RCA plaat van Elvis geperst in Nederland klinkt schel en Dun
de amerikaans elvis uit dezelfde periode klinkt voller en warmer komt zo uit de luidspreker stappen
heb dit al eens getest bij een nederlandse persing van de string alongs wheels en de amerikaanse
die klonk al veel beter de nederlanders zijn meer met helder geluid bezig dan de amerikanen
die voller is met meer diep gang en de plaat was net zo dik als de NL versie
dus geen high end gebeuren.
Ps de draad die je startte had m.i. op de verkoop van de partijplaten die hier werd aangeboden
ten 1e werdt niet de moeite genomen met titel artiest genre
kijk de partij kon ook alle 13 goed zijn dus niets waard
vaak wat bij kringloop binnenkomt is 13 in een dozijn gebeuren wat niet meer geliefd is
kijk regelmatig in de platen als ze binnenkomen en als mijn collega van de platen afdeling zegt is het nog wat zeg ik mwa niet veel bijzonders paar leuke en de rest onverkoopbaar.
heb zelf ook enkele jaren nog met Ton platen gesorteerd bij onze winkel
en ook geleerd wat wel en niks waard is
ik denk ook als ze met de platen bij de taxateur in leerdam zou komen dat deze ook zegt zo als ik
kijk de realiteit is soms hard,
Wil men platen verkopen maak een lijst wat je heb en verkoop dan per stuk of anders op marktplaats
daar is weelderige handel in platen.
de Waarde wordt bepaalt ook met de catalogussen die er zijn de goede handelaar zal deze ook raadplegen
Maar een LP van Vader abraham is nog niets waard. zelfs niet van Rita Hoving die al 30 jaar niet meer is en best gevoelige nummers had.
Ik denk zelf als je draad wat kort en bondig dat misschien de verwarring minder is geworden
maar m.i. eigenlijk te kort op de verkoop van de partij en toch als een link zag.
Let wel als een verhaal een draad lang word de aandacht wat verslapt.
Grt René D

Het is ook allemaal zoo .aan wat voor een soort verzamelaar vraagt
Men de waarden .als het in zijn straatje verzamel soort past
Dan is het allemaal veel geld waard , Zijn er ook veel mensen
die van dat soort houden .En de aantal is niet veel op de markt
Dan heeft het veel waarden ,Er zijn bVB veel namen van muziekanten
uit lateren jaartal Daar geef ik niks voor .Het heeft dus met
Veel gevraagden muziek soort te doen .Waar niet veel van is ,
Maar dat wil Niet zeggen dat het ZOO een heel besten muziek soort IS .
Massa muziek heeft soms waarden . Zoo heb ik wel eens beatels platen
verkocht voor een goeden prijs . maar voor mij zelf zijn deze niks waard.
ik had deze lauter voor te verkopen . ik noem maar wat, Er zijn ook
Mensen die voor mijn soort niks geven ,Zoo is het nou eenmaal
Men moet voor verkoop de juisten treffen .Maar ik leg er verder niet wakker
van ze moeten Mij dienen . Huub

Hoi Han.

Je verhaal klopt helemaal.
We weten echter ook dat de verzenkringswaarde hoger is dan de
commerciële waarde.
Dat zie je bij Tussen Kunst en Kitsch ook.
Ze hanteren daar de verzekeringswaarde.
En dat is de waarde als je het object nieuw zou moeten kopen.
Ligt bij antiek dus wat lastig.
Persoonlijk vind ik wel dat je mazzel gehad hebt.

Ik was ooit in een platenwinkeltje waar aan de muur een schellak plaat van
Elvis hing. Ik zei dat die toch wel bijzonder was. De eigenaar van de winkel zei
dat ik eens goed moest kijken. Bleek de plaat gebroken.
Hij vertelde dat er ooit een man kwam met deze plaat en vroeg of de winkeleigenaar
interesse had en wat de geschatte waarde was.
Volgens zeggen een kleine 1000 gulden toen.
Maar de winkelier was niet van plan het te kopen.
Enkele weken later kwam een andere man met dezelfde plaat, maar nu gebroken.
Vroeg naar de waarde. Bleek de man van de verzekeringsmaatschappij te zijn.
De plaat was dus moedwillig gebroken om verzekeringsgeld te innen.
De winkelier vond dat zo'n schande dat hij de verzekeringsagent de waarheid heeft
verteld.
De eigenaar van de plaat kreeg dus geen cent en van de verzekering en mocht de
winkelier de plaat als aandenken hebben. Die hing hem dus aan de muur als waarschuwing
dat er ook cultuurbarbaren rondlopen als het om geld innen gaat.

Groet
René (R)