Vinyl wint het van de cd.

Tja Jazz uit de coton club bvb alix combelle en meer
bechet . Djanco reinhardt gietaar . zeer goede club
zo zit er ook nog een 78t bij van brodcast records vroom en dreesmann .alleen verkoop
met Duke ellington en frankie Trumbauer.s orchestra 78 t
zo zit er wel wat er bij in de koffer .ach ja soms draai ik het nog wel
maar ook minder . ik heb allen 78t in koffers
huub

Dat laatste klopt denk ik wel, Max.

@Huub

Tja, die schellak platen horen ook nog bij de dragers.
In tijdsbeeld van de geschiedenis heeft die veel langer gedomineerd dan de korte tijd van de cd.
Daar kan je best ook nog wel lol van hebben, maar bij tijd en wijlen.
Toen ik nog intensief met grammofoons bezig was heel wat vooral platen met klassieke muziek
uit de jaren 0 en 10 van de vorige eeuw aangeschaft. Best leuk, maar je raakt ze aan de straat-
stenen niet kwijt, terwijl het toch mooi historisch spul is. Ook populaire muziek is vrijwel niets
waard. Maar zoals altijd, het is de liefhebber (gek) wat hij er voor geeft.
Mijn schellak platen uit de jaren dertig (alleen Jazz, uit de Cotton club en zo) zal ik niet snel
weg doen. Die draai ik nog wel eens. Maar liever op een elektrische grammofoon.
Ik zal deze kleine collectie echter zeer waarschijnlijk nooit verder uitbreiden.

Feitelijk is schellak ook nooit uit de picture geweest, zij het in belangstelling bij een zeer kleine
groep liefhebbers. En het wordt uiteraard niet meer geproduceerd. Vinylplaten en cd's zijn weer
'booming business'. Maar lang niet meer zo gigantisch als in de hoogtijdagen jaren 60 tot 80.
:thumbsup:

Dat was het inderdaad. Een loodzware bak met dikke koperbanen en stevige prints en eerste klas componenten. Was geschakeld als een buizenamp.
Jean Hiraga heeft er veel over gepubliceerd in de jaren 70.
Er was van die AH ook nog een bridged versie van 30W.
Heel af en toe kom je nog wel eens een Hiraga tegen (toevallig nu op de MP!!!). De DC1 nauwelijks.
Ze hadden later nog een 8W versie uitgebracht: le Monstre.
En de VB was beslist een topper. Later gaf Thorens ook een "verzwaarde" versie van de 160 uit, de 160 Super.

Maar dit is wat off topic aan het worden.

Dat is wel een heel erg gaaf setje!
Moest toch wel top genieten zijn!

Nu zie je veel meer bling bling als zijnde high end maar dat doet me niet zo veel.

Mvg Frank

Ik zou toch menen dat de Thorens tafels destijds super tafels waren
met standaard arm . ze waren heeel goed met de test .
Tja ik weet niet wat ik er van denken moet of zal ..??
overgens heb ik veeel jazz CD,s gekocht in de kring loop
voor een krats prijs en meer er legt genoeg daar
maar draai veeel platen daar hou ik ook van .
koop ze ook nog wel als het mijn soortje is en niet beschadigt
koop geen 78toeren platen doe ze allemaal weg
heb er al een paar honderd weg gedaan gewoon weg gegeven ...
denk dat ik er nu nog 75 heb maar die zijn zeer goed voor de juke box
dat soortje . daar hangt ook een klein prijsje aan
draai ze toch nooit en staan in de weg die zwaren dingen
de rest is wat jazz en meer orkesten alles netjes in hoezen en koffers
huub

Ben ik met Bert eens, je was kritisch met het kopen van cd's.
Ik was ook lid van het blad Luister en las de recensies uitvoerig.
Uiteindelijk best wel eens maffe 'klassieke' muziek gekocht.
Ze waren al duur genoeg. In eerste instantie kon je nog niet opnemen.
Maar in de jaren 90 werd het allemaal toch wat goedkoper en ben
ik juist wel veel verzamel cd's gaan kopen, vaak waren ze in een
kleine serie. Rock'nd Roll, The Golden Years, Rockabilly, The Best of Sun
enzovoorts. En gewoon verzamelalbums van de artiesten in de jaren
vijftig en zestig. En natuurlijk jazz en blues uit die tijd.
Daar pluk ik nu al jaren de vruchten van door de cd speler op de BX653A/19.
Authentieke muziek uit deze radio.
Hoe leuk wil je het hebben.

Lp's 'gaan' uiteraard op de B7X73A en de Lenco L70.
Ik gebruik deze eigenlijk niet zo heel erg veel als radio.
Daar is de BX653A/19 gewoon ook voor.