Zou heel goed een bekend geval "schappen leegruimen" kunnen zijn.
De F9X38A was uiteraard een heel duur en exclusief meubel, ik kan me haast niet voorstellen dat Philips ze per honderden of duizenden van de band liet lopen.
Ze zullen waarschijnlijk in kleine series zijn gebouwd en Philips zal heus zo slim zijn geweest om de bestellingen af te wachten alvorens met een bult mondjesmaat te slijten meubels van 7000 pieken opgescheept te zitten...
Ergo; wellicht had Philips nog een rek vol chassis staan? de 9710 was inmiddels na zo'n 15 jaar ook aan aflossing toe door iets moderners.
Twee vliegen in één klap, de chassis vonden een plaats in een eenvoudiger en goedkoper meubel en met 4 9710ers per kast ruimden de planken met luidsprekers ook wat vlotter op!
Hier is niets vreemds aan, toestellen als de BX653A en de B5X74A liepen ook meerdere jaren door tot in 1959, je kunt af en toe afwijkende uitvoeringen vinden met hoge schrapnummers.
Een toestel werd "geboren" met een rode of bruine schaal en noten kast om uiteindelijk in seizoen '58/'59 uit te lopen met lichte fineer en een gouden afstemschaal zodat het "oude" model niet uit de toon viel met zijn jaargenoten.
Ik heb een B5X74A gehad met schrapnummer 22, toestel had een matte beukenfineer kast en een goudkleurige afstemschaal! geproduceerd in september 1959.
Philips was destijds de grootste fabrikant ter wereld, miljoenen toestellen werden geproduceerd en zolang een serie liep lagen de magazijnen vol met onderdelen, oa voor reparatie.
Als een serie op zijn einde liep was het uiteraard weinig zinvol om voor het bestaande reeds verkochte toestellenbestand stapels kasten en chassis, enz. te gaan bewaren.
Veel "overjarige" modellen, onpopulaire series of bulkvoorraad ging naar personeelswinkels of de export.
En zelfs een reus als Philips besteedde ook werk uit, sommige "exoten" die zeer zeldzaam worden geacht omdat ze in de reguliere Philips catalogi niet te vinden zijn, kunnen simpelweg een apparaat zijn dat via bijvoorbeeld een warenhuis is verkocht in een kast van een meubelfabriek zoals het vroegere "Jeka" die complete woonkamers leverde in teak, pallisander, eiken of wat dan ook.
Het Philips merklogo zal men dan niet op de kast vinden maar uitsluitend op de schaal.
Op radiogebied waren het West Duitse Imperial en het Oost Duitse RFT koplopers als chassisleveranciers die in een keur van meubels en in vele landen geleverd werden, je zou haast denken dat er meer chassis de fabrieken uit rolden dan complete "eigen" radio's...
50 jaar en langer terug was dit de normaalste zaak van de wereld, ook autofabrikanten leverden chassis, motorblokken en versnellingsbakken aan collega bedrijven, in een Saab knetterde in de jaren 50 en 60 een in licentie gebouwde en gemodificieerde Oost Duitse Wartburg tweetakt motor, om in 1967 afgelost te worden door een Ford V4 blok en in de jaren 70 werd er een Triumph motor in gelepeld.
Sommige merken bouwen zelfs helemaal geen motoren, zelfs een exclusief topmerk als Rolls royce werd decennia lang voortgeduwd door een in massa geproduceerde Buick V8 uit de USA...
Verder had Philips natuurlijk tientallen merken onder de paraplu, wellicht was de 22RF870 helemaal niet voor de Nederlandse markt en is het toestel bij de fabriek uit Denemarken of Zweden gehaald?
In de jaren 60 was men nog dusdanig conservatief dat een volledig transistormeubel op argwaan stuitte, behoudende lieden (mét geld) eisten buizen in hun meubel, die "transistor-nieuwlichterij" werd door sommigen gewantrouwd.
Op Urk wilde niemand aan een polshorloge en liepen de mannen tot ver in de jaren 50 met een zakhorloge aan een ketting in hun vest...en dat terwijl er al sinds de jaren 30 polshorloges werden gemaakt...
Hoe dan ook; dit meubel moet je echt in de geest van de tijd zien, eigenlijk achterhaald door zijn buizentechniek en dan ook nog voorzien van het meest exclusieve chassis.
Anderzijds zal er terdege een markt voor zijn geweest en Philips ruimde tegelijkertijd haar magazijnen op.
Er is trouwens een nog jonger buizentoestel van Philips hoor, een tafelmodelletje uit seizoen 1969/70, met een plastic kast die een 100% transistor uiterlijk heeft...
Waarom lever je als moderne grootfabrikant in hemelsnaam in 1970 nog een buizenbakje als je al meerdere jaren volledig getransistoriseerde radio's bouwt?
Omdat de markt er blijkbaar om vroeg!
Groet,
Jeroen
Onderwerp Auteur
