DE LF trafo's uit de grijze oudheid
Gingen op dezelfde manier na verloop van tijd ter ziele. Het probleem was, dat de primaire wikkeling gewoonlijk een nogal hoge gelijkspanning voerde tov de rest. Zodra er ook maar dàt beetje vocht in de wax kon doordringen ontstond er een geleidende vloeistof; de elektrolyse deed de rest. Bij de + pool komt zuurstof vrij, ter plaatse van een barstje in het email. Na afzienbare tijd was de draad op die plek verteerd. Bij latere trafo'tjes werd het ijzeren juk met de + verbonden, dat hielp wel iets maar het bléven kwetsbare dingen, vooral in de tropen
Nico
